کاشت ایمپلنت برای چه کسانی مناسب است؟

جراحی ایمپلنت دندانی روشی است که ریشه‌های دندان را با پایه‌های فلزی و پیچ مانند جایگزین می‌کند و دندان‌های آسیب‌دیده یا از دست رفته را با دندان‌های مصنوعی که ظاهر و عملکردی بسیار شبیه به دندان‌های واقعی دارند، جایگزین می‌کند. جراحی و کاشت ایمپلنت دندان می‌تواند جایگزین مناسبی برای پروتزها یا بریج‌کاری‌هایی باشد که به خوبی روی هم قرار نمی‌گیرند و می‌توانند گزینه‌ای را برای زمانی که فقدان ریشه‌های طبیعی دندان اجازه نمی‌دهد پروتزهای مصنوعی یا دندان‌های بریج‌کاری را جایگزین کنند، ارائه دهد.

نحوه انجام جراحی ایمپلنت دندان به نوع ایمپلنت و وضعیت استخوان فک شما بستگی دارد. جراحی ایمپلنت دندان ممکن است شامل چندین روش باشد. مزیت اصلی کاشت ایمپلنت دندان، پشتیبانی محکم از دندان‌های جدید شماست، فرآیندی که نیاز به ترمیم استخوان در اطراف ایمپلنت دارد. از آنجایی که این ترمیم استخوان نیاز به زمان دارد، این روند می تواند ماه ها طول بکشد.

مزایای کاشت ایمپلنت

کاشت ایمپلنت دندان

علت کاشت ایمپلنت های دندان

ایمپلنت های دندانی با جراحی در استخوان فک شما قرار می گیرند، جایی که به عنوان ریشه دندان های از دست رفته عمل می کنند. از آنجایی که تیتانیوم موجود در ایمپلنت‌ها با استخوان فک شما ترکیب می‌شود، ایمپلنت‌ها نمی‌لغزند، صدا ایجاد نمی‌کنند یا به استخوان آسیب نمی‌رسانند. مواد مانند دندان های خود شما که از پل های معمولی پشتیبانی می کنند نمی توانند پوسیدگی داشته باشند.

به طور کلی، ایمپلنت دندان ممکن است برای شما مناسب باشد اگر:

  • یک یا چند دندان از دست رفته داشته باشید
  • استخوان فکی داشته باشید که به رشد کامل رسیده باشد
  • استخوان کافی برای محکم کردن ایمپلنت ها داشته باشید یا قادر به پیوند استخوان باشید
  • بافت های دهان سالم داشته باشید
  • شرایط سلامتی ندارید که بر بهبود استخوان تأثیر بگذارد
  • نمی توانند یا تمایلی به استفاده از دندان مصنوعی ندارند
  • می خواهید گفتار خود را بهبود بخشید
  • مایل هستند چندین ماه به این روند متعهد شوند
  • تنباکو نکشید

خطرات احتمالی کاشت ایمپلنت دندان

مانند هر عمل جراحی، جراحی ایمپلنت دندان خطراتی برای سلامتی دارد. با این حال، مشکلات نادر هستند و زمانی که رخ می دهند معمولا جزئی هستند و به راحتی قابل درمان هستند. خطرات عبارتند از:

  1. عفونت در محل ایمپلنت
  2. آسیب یا آسیب به ساختارهای اطراف، مانند سایر دندان ها یا رگ های خونی
  3. آسیب عصبی، که می تواند باعث درد، بی حسی یا سوزن سوزن شدن در دندان ها، لثه ها، لب ها یا چانه طبیعی شما شود.
  4. مشکلات سینوسی، زمانی که ایمپلنت های دندانی قرار داده شده در فک بالا به داخل یکی از حفره های سینوس شما بیرون زده است.

مراحل اولیه درمان ایمپلنت دندان

از آنجایی که ایمپلنت های دندانی به یک یا چند روش جراحی نیاز دارند، برای آماده شدن برای این فرآیند باید یک ارزیابی کامل داشته باشید، از جمله:

معاینه جامع دندانپزشکی ممکن است عکس های اشعه ایکس و سه بعدی دندان گرفته شود و مدل هایی از دندان و فک شما ساخته شده باشد.

تاریخچه پزشکی خود را مرور کنید. در مورد هر گونه بیماری و هر دارویی که مصرف می کنید، از جمله داروهای تجویزی و بدون نسخه و مکمل ها، به پزشک خود اطلاع دهید. اگر بیماری قلبی خاصی دارید یا ایمپلنت های ارتوپدی دارید، پزشک ممکن است قبل از جراحی آنتی بیوتیک برای کمک به کاهش عفونت تجویز کند.

مطالعه مقاله
همه چیز درمورد کاشت ایمپلنت دندان

طرح درمان متناسب با شرایط شما، این طرح عواملی مانند تعداد دندان هایی که نیاز به تعویض دارید و وضعیت استخوان فک و دندان های باقی مانده را در نظر می گیرد.

برای کنترل درد، گزینه های بیهوشی حین جراحی شامل بی حسی موضعی، آرام بخش یا بیهوشی عمومی است. با متخصص دندانپزشکی خود در مورد اینکه کدام گزینه برای شما بهترین است صحبت کنید. تیم مراقبت از دندان شما بسته به نوع بیهوشی شما، در مورد خوردن و آشامیدن قبل از جراحی به شما آموزش می دهد. اگر آرام بخش یا بیهوشی عمومی دارید، برنامه ریزی کنید که بعد از جراحی از شخصی بخواهید که شما را به خانه برساند و انتظار داشته باشید که بقیه روز را استراحت کنید.

جراحی ایمپلنت دندان معمولاً یک جراحی سرپایی است که به صورت مرحله‌ای انجام می‌شود و زمان بهبودی بین دو عمل وجود دارد. فرآیند کاشت ایمپلنت دندان شامل مراحل مختلفی است که عبارتند از:

  • برداشتن دندان آسیب دیده
  • آماده سازی استخوان فک (پیوند)، در صورت نیاز
  • کاشت ایمپلنت دندان
  • رشد و بهبود استخوان
  • قرار دادن تکیه گاه
  • قرار دادن دندان مصنوعی
کاشت ایمپلنت فوری دندان

قرار دادن ایمپلنت و اباتمنت

مدت زمان کاشت ایمپلنت دندان

کل فرآیند ممکن است از ابتدا تا انتها چندین ماه طول بکشد. بیشتر آن زمان به درمان و انتظار برای رشد استخوان جدید در فک شما اختصاص دارد. بسته به موقعیت شما، روش خاص انجام شده یا مواد مورد استفاده، گاهی اوقات می توان مراحل خاصی را با هم ترکیب کرد.

اگر استخوان فک شما به اندازه کافی ضخیم نیست یا خیلی نرم است، ممکن است قبل از انجام جراحی ایمپلنت دندان نیاز به پیوند استخوان داشته باشید. این به این دلیل است که عمل جویدن قدرتمند دهان شما فشار زیادی بر استخوان شما وارد می کند و اگر نتواند از ایمپلنت پشتیبانی کند، جراحی احتمالا با شکست مواجه می شود. پیوند استخوان می تواند پایه محکم تری برای ایمپلنت ایجاد کند.

چندین ماده پیوند استخوان وجود دارد که می توان از آنها برای بازسازی استخوان فک استفاده کرد. گزینه ها ممکن است شامل یک پیوند استخوان طبیعی، مانند یک مکان دیگر در بدن شما، یا یک پیوند استخوان مصنوعی، مانند مواد جایگزین استخوان باشد که می تواند ساختارهای حمایتی را برای رشد استخوان جدید فراهم کند. با پزشک خود در مورد گزینه هایی که بهترین کار را برای شما دارند صحبت کنید.

ممکن است چندین ماه طول بکشد تا استخوان پیوند شده به اندازه کافی استخوان جدید برای حمایت از ایمپلنت دندان رشد کند. در برخی موارد، ممکن است فقط به پیوند استخوان جزئی نیاز داشته باشید که می تواند همزمان با جراحی ایمپلنت انجام شود. وضعیت استخوان فک تعیین می کند که چگونه ادامه دهید.

قرار دادن ایمپلنت دندان

در طول جراحی برای قرار دادن ایمپلنت دندان، جراح دهان شما برشی ایجاد می کند تا لثه شما باز شود و استخوان نمایان شود. سوراخ هایی در استخوان که در آن پست فلزی ایمپلنت دندان قرار می گیرد سوراخ می شود. از آنجایی که پست به عنوان ریشه دندان عمل می کند، در عمق استخوان کاشته می شود.

مطالعه مقاله
نشانه های شکستن ایمپلنت دندان

در این مرحله، شما همچنان یک شکاف در جایی که دندان خود را از دست داده است خواهید داشت. در صورت نیاز می توان نوعی پروتز جزئی و موقت را برای ظاهر قرار داد. شما می توانید این دندان مصنوعی را برای تمیز کردن و هنگام خواب بردارید.

زمان انتظار رشد استخوان

هنگامی که پست فلزی ایمپلنت در استخوان فک شما قرار می گیرد، استئواینتگراسیون (oss-ee-oh-in-tuh-GRAY-shun) آغاز می شود. در طی این فرآیند، استخوان فک رشد کرده و با سطح ایمپلنت دندانی متحد می شود. این فرآیند، که می‌تواند چندین ماه طول بکشد، به ایجاد یک پایه محکم برای دندان مصنوعی جدید شما کمک می‌کند – درست همانطور که ریشه‌ها برای دندان‌های طبیعی شما انجام می‌دهند.

قرار دادن اباتمنت در لثه

هنگامی که استئواینتگراسیون کامل شد، ممکن است برای قرار دادن اباتمنت به جراحی اضافی نیاز داشته باشید – قطعه ای که در نهایت تاج در آن قرار می گیرد. این جراحی جزئی معمولا با بی حسی موضعی در یک محیط سرپایی انجام می شود.

جراح دهان شما لثه شما را مجددا باز می کند تا ایمپلنت دندانی نمایان شود

اباتمنت به ایمپلنت دندان متصل می شود

سپس بافت لثه در اطراف اباتمنت بسته می شود، اما نه بیش از آن

در برخی موارد، اباتمنت به ستون فلزی ایمپلنت دندان در هنگام کاشت پست متصل می شود. یعنی نیازی به یک مرحله جراحی اضافی نخواهید داشت. با این حال، از آنجایی که اباتمنت از خط لثه می گذرد، هنگامی که دهان خود را باز می کنید قابل مشاهده است – و تا زمانی که دندانپزشک شما پروتز دندان را کامل نکند، همینطور خواهد بود. برخی از افراد آن ظاهر را دوست ندارند و ترجیح می دهند اباتمنت را در یک روش جداگانه قرار دهند.

پس از قرار دادن اباتمنت، لثه های شما باید حدود دو هفته قبل از اینکه دندان مصنوعی را بچسبانید، التیام یابد.

انتخاب دندان مصنوعی جدید

هنگامی که لثه های شما بهبود یابد، آثار بیشتری از دهان و دندان های باقی مانده خواهید داشت. از این قالب‌ها برای ساختن روکش استفاده می‌شود – دندان مصنوعی با ظاهر واقعی شما. تاج دندان را نمی توان تا زمانی که استخوان فک شما به اندازه کافی قوی باشد برای استفاده از دندان جدید قرار داد.

قرارگیری تاج دندان مصنوعی

همه چیز درمورد ایمپلنت دندان

سخن آخر

بعد از کاشت ایملنت دندان، بهداشت دهان و دندان را به خوبی رعایت کنید. درست مانند دندان های طبیعی خود از ایمپلنت ها، دندان های مصنوعی و بافت لثه مراقبت کنید. برس های طراحی شده ویژه، مانند یک برس بین دندانی که بین دندان ها می لغزند، می توانند به تمیز کردن گوشه ها و برآمدگی های اطراف دندان ها، لثه ها و پایه های فلزی کمک کنند.

به طور منظم به جلسات ویزیت دندانپزشکی خود مراجعه کنید. برای اطمینان از سلامت و عملکرد مناسب ایمپلنت های خود، معاینات دندانپزشکی را برنامه ریزی کنید و توصیه های مربوط به تمیز کردن حرفه ای ایمپلنت را دنبال کنید.

از عادت های مضر که برای ایمپلنت دندان خطرناک هستند، خودداری کنید. اقلام سفت مانند یخ و آب نبات های سفت را نجوید که می توانند تاج یا دندان های طبیعی شما را بشکنند. از مصرف تنباکو و محصولات کافئین دار لکه دار دندان خودداری کنید.