ایمپلنت های دندانی، قطعات و اجزای اصلی

ایمپلنتولوژی تکنیکی است که به شما امکان می دهد با قرار دادن ایمپلنت دندان، دندان های طبیعی از دست رفته را با دندان های مصنوعی جایگزین کنید. این تمرین یکپارچه و ایمن، و همچنین ماندگاری بسیار طولانی، اکنون اولین انتخاب برای هر کسی است که می خواهد این نوع مشکل را حل کند. اما بیایید اکنون با جزئیات بیشتری در مورد ایمپلنت و اجزای تشکیل دهنده آن بپردازیم که ببینیم چه عناصر و اجزایی در ایمپلنت‌های دندانی هستند که ساختار نهایی آنها را تعیین می‌کنند.

قبل از هر چیز، خوب است تاکید کنیم که یک مداخله ایمپلنتولوژی را می توان به لطف پدیده استئواینتگراسیون انجام داد، یعنی استفاده از توانایی بافت استخوانی همبند برای بازسازی خود و در نتیجه تثبیت خود در اطراف ایمپلنت جدید. این مسیر پایداری ایمپلنت را در طول زمان تضمین می کند.

با این حال، این روند چند ماه طول می کشد. برای تثبیت فوری دندان‌های ثابت، باید ثبات اولیه خوبی داشت، یعنی مطمئن شوید که ایمپلنت به اندازه کافی روی استخوان قرار می‌گیرد و از آنجا حرکت نمی‌کند، حتی اگر هنوز استئواینتگراسیون انجام نشده باشد.

اجزای ایمپلنت دندان

اجزای مختلف ایمپلنت

ایمپلنت و اجزای تشکیل دهنده آن

  • پست ایمپلنت

عناصر اصلی ایمپلنت قطعاً پیچ است که ایمپلنت واقعی است که به طور علمی فیکسچر نامیده می شود، اباتمنت یا استامپ ترانس مخاطی که رابط بین ایمپلنت و پروتز است و پروتزی که می تواند یک قوس کامل باشد.

پست یا پیچ ایمپلنت در طی یک عمل جراحی کوتاه با استفاده از جراحی پیشرفته کامپیوتری به استخوان فک وارد می شود. پست واقعی کمی شبیه یک ریشه دندان طبیعی به نظر می رسد، دقیقاً به روشی که طراحی شده است، بنابراین اگر یک پست ایمپلنت را ببینید، ممکن است متوجه شوید که انتهای آن درست مانند یک ریشه دندان واقعی مخروطی است.

طول یک پست ایمپلنت ممکن است تا 18 میلی‌متر باشد و برای مثال، مینی ایمپلنت‌های دندانی برای استحکام و ثبات بیشتر، پست‌های بلندتری دارند. یک پایه ایمپلنت دندان معمولی توخالی است تا بتوان اباتمنت را روی پایه پیچ کرد.

طراحی ایمپلنت سه تکه اجازه می دهد تا پست های ایمپلنت برای یکپارچگی استخوانی پوشانده شوند، بنابراین لزوماً بلافاصله با پروتز ترمیم نمی شود. در عوض، اباتمنت بعداً زمانی که دندانپزشک ایمپلنت آماده ساخت و قرار دادن پروتز ایمپلنت است، متصل می شود.

  • اباتمنت ایمپلنت
مطالعه مقاله
زیبایی دندان با کاشت ایمپلنت

طیف وسیعی از اباتمنت های ایمپلنت بستگی به سیستم ایمپلنت مورد استفاده برای ترمیم دندان ها دارد. به عنوان مثال، اباتمنت های ایمپلنتی که تاج ها و پل های ایمپلنت را محکم می کنند در مقایسه با اباتمنت هایی که برای حمایت از دندان مصنوعی استفاده می شوند، بسیار متفاوت هستند. اباتمنت ایمپلنتی که برای محکم کردن روکش یا بریج استفاده می‌شود، کمی شبیه دندان کوچکی است که در بالای خط لثه بیرون زده است.

اباتمنت هایی که برای حمایت از پروتز استفاده می شوند بسیار متفاوت هستند، زیرا ایمپلنت های دندان مصنوعی می توانند ضمائم خاصی روی سطح فیتینگ خود داشته باشند و روی اباتمنت ها چسبانده شوند یا از اباتمنت ها برای حمایت از میله استفاده شود. سپس پروتز مستقیماً روی میله قرار می گیرد.

کاشت ایمپلنت دندان

ایمپلنت و اجزای آن

  • پروتز ایمپلنت

پروتز ایمپلنت می تواند یک پروتز تاج، بریج یا پروتز متکی به ایمپلنت باشد. ایمپلنت‌های تک دندانی تاج‌های دندان را ترمیم می‌کنند، در حالی که ایمپلنت‌های متعدد می‌توانند بریج‌های دندانی را ترمیم کنند یا ممکن است برای حمایت از دندان مصنوعی استفاده شوند. تاج ها و بریج ها به طور دائمی در جای خود ثابت می شوند و فقط توسط دندانپزشک ایمپلنت قابل جابجایی هستند.

پروتزهای ایمپلنت متحرک هستند بنابراین می توان آنها را برای تمیز کردن و نگهداری منظم بیرون آورد. در حالی که پروتزهای ایمپلنت در دهان هستند، در جای خود محکم نگه داشته می شوند و در مقایسه با پروتزهای معمولی که روی لثه قرار می گیرند، بسیار قوی تر و پایدارتر هستند.

اکثر ایمپلنت های تک دندانی از سه جزء تشکیل شده اند، اما برخی از آنها دو تکه هستند. این ایمپلنت های دندانی به گونه ای ساخته می شوند که پست و اباتمنت ایمپلنت یک واحد باشد. پروتز ایمپلنت مستقیماً روی ایمپلنت قرار می گیرد.

  • پل یا یک تاج

رایج‌ترین ایمپلنت‌ها معمولاً از پیچ رزوه‌دار، مخروطی یا احتمالاً استوانه‌ای تشکیل می‌شوند که در قسمت سطحی آن با اسیدها، سندبلاست، لیزر یا حتی اسپری پلاسما درمان می‌شود تا زبری بیشتری داشته باشد و در نتیجه بتواند بهتر ثابت شود. استخوان فک بالا به دلیل اصطکاک که با استخوان دوم ایجاد می کند.

مطالعه مقاله
کاشت ایمپلنت دندان در خواب

از طرف دیگر اباتمنت که جزء ترانس موکوزال نیز نامیده می شود، زیرا از کل بافت لثه عبور می کند، می تواند جزء لاینفک فیکسچر (پیچ) در نظر گرفته شود، گاهی اوقات کاملاً در ایمپلنت ادغام می شود.

از طرف دیگر، اگر این دو عنصر جدا از هم باشند و باید به یکدیگر متصل شوند (ساختار گسترده تر)، سپس توسط یک سیستم خاص که امکان قلاب کردن را فراهم می کند، به هم متصل می شوند، که می تواند ثابت و قابل تنظیم باشد، به طوری که ساختار مدولار و به راحتی با آناتومی بیمار سازگار است. اباتمنت امکان جبران هرگونه تمایل ایمپلنت را فراهم می کند که برای ثابت شدن بهتر، ممکن است کج باشد.

اوردنچر علاوه بر این، مینی ایمپلنت‌هایی نیز وجود دارند که به آنها مینی اسکرو نیز می‌گویند که برای پایداری بیشتر پروتزهای متحرک، از طریق روش‌های چسباندن اوردنچر استفاده می‌شوند، که ایمپلنت‌های تیتانیوم را با میله یا سر کروی ارائه می‌دهند.

اجزا مختلف ایمپلنت

بخش های مختلف ایمپلنت

مواد مورد استفاده برای اجزای ایمپلنت دندان چیست؟

ما ایمپلنت‌ها و تمام قسمت‌های تشکیل‌دهنده آن‌ها را دیده‌ایم و توضیح داده‌ایم، و همچنین به مینی ایمپلنت‌ها توجه کرده‌ایم. حال بیایید ببینیم بیشترین استفاده از مواد در ساخت قطعات مختلف چیست.

البته، ماده برتر در ایمپلنت های دندانی، فلز تیتانیوم است که مناسب تر و بهتر از سایرین در نظر گرفته می شود، زیرا دارای ویژگی هایی است که به آن مقاومت عالی در برابر تنش و اینرسی زیستی بالا می دهد، یا آن ویژگی که برخی از مواد باید به خوبی و بدون مشکل با سیستم های بیولوژیکی ارتباط برقرار کنند. . همانطور که قبلاً گفتیم، بسیاری از ایمپلنت‌های مدرن دارای ساختاری سطحی هستند که به منظور افزایش ظرفیت انسجام استخوانی ایمپلنت در داخل فک ساخته شده است.

انواع مختلفی از مواد برای تاج استفاده می شود: می توان به مواد سرامیکی یا کامپوزیت کلاسیک تکیه کرد که به لطف پیشرفت های مداوم، مقاومت بیشتری نسبت به سرامیک دارند و نتیجه زیبایی با کیفیت عالی دارند.